تنها دلیل دووم اوردن من بین این همه فشار و سختی تویی؛ تویی که هرجا کم میارم چشمامو میبندم و به اون خنده ی قشنگت فکر میکنم. خودمو تو بغلت تجسم میکنم که داریم خوشحالی میکنیم.
شاید ندونی ولی فکر کردن به تو هم ارومم میکنه. پیش مرگ تو شدن برام اسونه فقط تو

ای تو بهانه واسه موندن
ای نهایت رسیدن
ای تو خود لحظه بودن
تا طلوع صبح خورشید و دمیدن
ای همه خوبی همه پاکی
تو کلام آخر من
ای تو پر از وسوسه عشق
تو شدی تمامی زندگی من